bobevers.nl
Sinds 1997
 
Home
Home.
De avonturen van Jan, Bob en Arie.
Nieuws.
Meest recente wijzigingen.

Overige
Zoek een echte Bob Evers
De Bob Evers-community op Facebook
Boeken & stripalbums
Geschiedenis
Titels van de leesboeken
Titels van de stripalbums
Recensies
Boeken óver de serie
Omslagafbeeldingen
Rubriek Fans
Bijeenkomsten...
Sites | Doorzoek sites
Mailinglist
Nieuwsbrief
Encyclopedie
Veldonderzoek
Monumenten
Bob Evers-boeken verzamelen
Het Bob Evers-genootschap
Je bent hier:
 

Recensie


58
PETER DE ZWAAN
DE MAGISTRALE MISVERSTANDEN VAN J. MASTERS

Roodrillende, rolronde reuzelklomp in Rolpaal

Door Schout-bij-kunstlicht Spook

Het grootste deel van dit nieuwe deel speelt zich af in en om een plaats waar u en ik tot voor kort nog nooit van hadden gehoord: Rolpaal. Rolpaal is een buurtschap in Honselersdijk in de Gemeente Westland. Oftewel: ergens tussen Poeldijk en Naaldwijk. Het buurtschap bestaat uit een stuk of twintig woningen, een vaart, twee of drie straten en natuurlijk kassen; heel veel kassen.

Maar laten we bij het begin beginnen: de jacht op Dupont, Landleben en Ratzel lijkt met het uit de auto zetten van Maikel Landleben in de bossen rondom de Gileppe ten einde te zijn gekomen en traditiegetrouw keurig binnen een trilogie te passen. Maar dat is slechts schijn, want meteen al aan het begin van "De magistrale misverstanden van J. Masters"wordt duidelijk dat Peter de Zwaan van zins is om iets geheel nieuws te introduceren in de Bob Evers-serie: een tetralogie! Of misschien nog wel meer dan dat. Dupont en Ratzel moeten zich ergens in de Dordogne bevinden, de streek waar zoveel landgenoten 's zomers rust zoeken, maar de drie jeugdige helden zijn uiteraard niet van plan om deze twee sujetten verder met rust te laten. Maar - en hier haalt Peter een beproefd Willy van der Heide-trucje van stal - bij de grensovergang Hazeldonk gaat het meteen al mis en het verhaal krijgt een compleet andere wending. Op aanraden van Masters heeft Jan een Mitsubishi Outlander gekocht bij een autobedrijfje in Rolpaal, maar het ding blijkt te zijn omgekat en bij de grens wordt Jan in zijn kraag gevat en vakkundig ontdaan van zijn blufSUV.

En dan grijpt Peter de Zwaan terug op het procedé van de flashback, in de literatuur voor volwassenen een veelgebruikte techniek, maar voor jeugdboeken nogal ongebruikelijk, dus dat is alweer een nieuwigheidje voor de Bob Evers-serie: van Hazeldonk flitst de camera terug naar Den Haag en van daaruit naar Rolpaal. Wat de rol van Masters in het geheel is, wordt totaal niet duidelijk: hij doet Jan, Bob en Arie het adres van Sluiz Auto’s aan de hand. Later zal blijken dat dat bedrijf alleen oude sloopauto’s verhandelt, maar voor Jan de kans krijgt om iemand van de familie Sluiz te spreken, wordt hem door een geheimzinnige inwoner van Rolpaal (hoe noem je zo’n inwoner trouwens?) die zich uitgeeft voor Sluiz jr. de bewuste Outlander aangesmeerd.

Na het echec bij Hazeldonk gaan de drie jongens terug naar Den Haag, waar ze aanvankelijk hun intrek nemen in een Bed and Breakfast, maar al gauw hun toevlucht zoeken in een echt hotel; niet in de laatste plaats omdat de eigenaresse van de BnB Arie aan het joggen heeft gekregen. Arie en joggen! Laat die combinatie even goed tot je doordringen! Dat joggen van Arie duurt precies van de BnB tot in de dichtstbijzijnde lunchroom, maar is wel gedurende een groot deel van het boek aanleiding tot allerlei grappen en grollen; het komt zelfs zo ver dat Jan meer dan honderd euro uitgeeft om Arie voor de gek te houden door hem allerlei pakketten vol açai-, goji- en moerbeibessen plus meer zaden dan "de Bolle"in een lang vervlogen verleden aan z’n kanarie kwijt kon, te laten bezorgen.

Het is inmiddels laat in de herfst, dus als Arie in Rolpaal gevangen wordt genomen, bevriest hij ondanks zijn speklaag bijna. Uiteraard wordt hij door Jan en Bob bevrijd voor hij de kans krijgt om helemaal te bevriezen, maar veel scheelt het niet. Na Arie’s bevrijding gaan de drie jongens naar Bloemendaal, waar ze op een paar inmiddels bekende inwoners van Rolpaal plus een "grote baas", Jee-em Verbaan, stuiten. Deze blijkt de leider van een bende die gestolen auto’s omkat en naar het buitenland vervoert. Dankzij het optreden van onze drie jeugdige helden wordt de duingrond deze kerels te heet onder de voeten en voor zij verdwijnen, trachten zij alle sporen uit te wissen middels een enorme explosie, het absolute hoogtepunt van het boek.

Het boek, dat duidelijk een tussendeel is (zoals vroeger het middelste deel van een trilogie), laat de lezer toch min of meer achter in verwarring: de (dubbel?)rol van Jack Masters wordt totaal niet duidelijk, evenals die van de geheimzinnige man die er middels een subtiele handbeweging in Hazeldonk voor zorgt dat Jan op vrije voeten wordt gesteld en die zich later als medewerker van Europol ontpopt. Geheel nieuw voor Bob Evers-begrippen is ook dat er - behalve Jan, Bob en Arie zelf natuurlijk - werkelijk helemaal geen sympathieke personen in het boek voorkomen: noch de boeven, noch de bezoekers van Jenette’s Happetaria, noch Van Tils, Masters en de andere medewerkers van de FBI en/of Europol; ook de juffrouw van de bessen- en zadenwinkel in de Frambozenstraat in Den Haag komt niet positief uit de verf, maar dat viel natuurlijk te verwachten van zo’n macrobiotisch, gedetoxt typetje; maar ook Jenette, de eigenares van de Happetaria in Rolpaal, is niet echt aardig.


Recensies van andere delen van de Bob Evers-serie.