De zevenentwintigste
editie van de Bob Evers-nieuwsbrief meldde dat op 6 december 2007 het
Bob Evers Genootschap 35 jaar bestaat. Dit werd op zondag 9 december
2007 gevierd in Amsterdam onder de titel "Levendig
Lustrum in Mokum".
Na de bijeenkomst was Edwin de eerste met een reactie op de Bob
Evers-mailinglist: "Het was toppie". Ook was hij de eerste met
een foto-verslag: http://www.stipvoorstip.nl/gallery/v/BobEvers/.
Roosje volgde later het voorbeeld: http://fotos.apriana.nl/Amsterdam2007/index.html.
Adriaan schreef:
Het was weer een van die oude, vertrouwde en vooral vrolijke
BE-bijeenkomsten, die Mokum-dag op 9 december in Amsterdam.
Hoofdorganisator en initiator van veel BE-zaken Roger Schenk heeft
zich werkelijk uit de naad gelopen om een fantastische puzzeltocht samen
te stellen, waarna wij zijn voorbeeld konden volgen Even eerlijk: wei
heeft er geen blaren? Dan is dat een doorslaggevend bewijs, dat je
toch een taxi hebt genomen! Alle gekheid op een stokje (grappig, waar
zou dat toch vandaan komen?): een fantastische dag, mede ruim
ondersteund door twee enthousiaste gebroeders Kleppe, die er de vaart
in hielden, nadat we allen het einddoel hadden bereikt: het ons zo
bekende Noord- en Zuidhollands koffiehuis. Schijnt tegenwoordig in de
telefoongids vermeld te staan als Smits koffiehuis. Kan het nog
banaler? Enthousiast dus. Enkele vlotte en interessante speeches van
de Voorzitter van ons Genootschap en John Beringen, gevolgd door de
uitreiking door Roger Schenk, die elk met een passend woord een
schitterende e volstrekt unieke gedenkplaquette overhandigde ter gelegenheid
van de 365e verjaardag van ons Genootschap. En de prijswinnaars
louterde met echte medailles inclusief gravering, hangend aan een roodgeel
lint!
Daarna de Kleppe-veiling, waarbij vooral opviel dat een magere
oplage (10 stuks, hoorde ik) van Zuid-Afrikaanse edities in de BE
serie tussen de 190 en 200 euro per exemplaar opbrachten! Daarmee kan
je toch een goed doel prima steunen?!
Voor diegenen, die hun hand opstaken, volgde een snel diner (Ja,
mijnheer. Graag nu aan tafel. De keuken gaat om half negen dicht!
Typisch een voorbeeld van Nederlandse [on]gastvrijheid of is het
horecafferigheid?). De jongeman was wel eerlijk: "Nee, onze
huiswijn moet u niet hebben. Hier, deze: een Californische Cabernet
Sauvignon uit 2005. Twee eurootjes duurder maar veel beter van smaak.
" Hij had gelijk.
Het eten was gezellig en werd in een jongensachtige sfeer genoten.
Tegen half elf keerden allen huiswaarts,. terugkijkend op een vrolijke
dag, die zelfs zonder een spat regen verliep! Dank en hulde dus aan
Roger Schenk en de broers Kleppe!
Rolf:
Ik heb gisteren de stad Amsterdam weer eens gezien door de ogen van
een 12 jarige avonturenboekenlezer en dat is leuk! (Helaas John, jij
zukt nog eens terug moeten om het allemaal eens op je gemak te
bekijken...)
Ook het voltallige genootschapbestuur weer eens aan een tafel te zien
zitten is een beeld wat nog wel een tijdje op het netvlies zal blijven
staan. De geluidsopname, met als hoogtepunt het
"Ketelbinkielied", deed mij al verlangen naar de rest van
het uur ongetwijfeld unieke opnamen. Roger heeft eindelijk, dank zij
de welwillendheid van de overige bieders, voor een
"habbekrats" zijn Seuns te pakken, maar vergat helaas in de
opwinding de beloofde uitslag van de poll betreffende het beste
"niet BE boek" bekend te maken. Het zij hem vergeven!
Op deze morning after the day before heb ik een weemoedig,
nostalgisch gevoel in het hoofd, zoals meestal na een bijeenkomst met
gelijkgestemde BE-fanaten. Ik weet uit ervaring dat dit gevoel helaas
weer langzaam weg zal ebben, maar hopelijk wordt het het komend jaar
weer gevoedt door middel van een nieuw samenzijn. Er zijn tenslotte
nog wel wat monumentenbordjes op te hangen. Hopelijk is MJ dan ook
weer van de partij, want haar afwezigheid was wat mij betreft het
enige wolkje aan het verder smetteloze zwerk van deze dag!
Ton:
Her is mij een genoegen om jullie te wijzen op de mogelijkheid te
genieten van een gedeelte van de speech van de voorzitter van het Bob
Evers Genootschap, de heer Peter J. Muller gehouden op 9 december ter
gelegenheid van de manifestatie "Levendig lustrum in Mokum"
en als klap op de vuurpijl tegen het einde de stem van de grote
meester te horen. Kijk op: http://nl.youtube.com/watch?v=QgdoovLTdRI.
Even voor de goede orde, ik ben niet degene die dit zo snel op You
Yube heeft weten te zetten, die eer komt mij niet toe.
John:
Het was gisteren een buitengewoon leuke dag! Zelfs het weer werkte
goed mee. Met complimenten voor de organisatoren Roger Schenk en de
gebroeders Kleppe die de handen werkelijk meer dan vol moeten hebben
gehad aan de voorbereidingen. Sinds lange tijd was het voltallige
bestuur van het Genootschap aanwezig en of het allemaal nog niet
genoeg was, kregen we allemaal ook nog een prachtige BH cadeau. Voor
degenen die er niet bij waren: met "BH" wordt géén
vrouwelijk kledingstuk bedoeld, doch "Blijvende
Herinnering".Een waar kunstwerk overigens.
Dat ons team (Carla, Cornelis en ondergetekende) als eerste de
speurtocht heeft voltooid (en nog als eerste óók), is overigens
geheel te danken aan de tegenwoordigheid van geest van Cornelis. Als
het aan mij had gelegen, waren we gezellig naar "Americain"
gewandeld om aldaar te wachten op de rest (ik haalde twee avonturen
door elkaar - Kunstgrepen, waarin Jan Prins degene was die tevergeefs
zat te wachten). Gelukkig wist Cornelis de missie in goede banen te
leiden.
Een dag die eigenlijk weer veel te snel voorbij was en die werd
afgesloten met het nuttigen van - zoals één van mijn tafelgenoten
het zo treffend verwoordde - "een overheerlijk voorgerecht"
(heb je die garnaal trouwens nog aangetroffen?).
IJdo:
'Bent u al open voor één kop koffie?' vraagt Willem aan de ober
van het Noord Zuid Hollands Koffijhuis, aan het begin van zijn Nieuwe
Leven.
Gisternacht (van maandag op dinsdag dus) ben ik thuisgekomen van de
Mokumse Marathon - ik voel me een beetje als Roelof Stalknecht na een
feestje bij Willem thuis: 'Twee etmalen later, om elf uur in de
ochtend, bracht ik Roelof, als laatste, per taxi naar de trein. Ik had
een label om zijn muzikale hals gehangen met de tekst: 'Ik heet Roelof.
Ik moet eruit in Groningen.'
Ik was nu eenmaal aan de rol en rolde nog even door - in prima luim
door de uitstekende start te Mokum. Het was een bijzondere dag, en dat
was het. Onder niet aflatende kout van Hans en Rolf, die tegen elkaar
opboden betreffende de meest bizarre Mokumse Memories uit eigen
archief, marcheerden we door de stad van IJHR, OO en JBA. Gebrand als
we waren op het winnen van een prijs hebben we zelfs de meest
aantrekkelijke kroegen met koel bier links en rechts laten liggen,
hetgeen een ascetische zelfkastijding betekende, want van dat
marathonmarcheren werden we aardig bezweet. Verbazingwekkend was het
dan ook dat ondanks ons marstempo en ik mag wel zeggen redelijk
gedegen kennis van de werken van vdH, John Beringen c.s. de eerste
prijs voor onze neus wegkaapte (sterker, wij werden zelfs derde). Het
blijkt, volgens zijn zeggen, de verdienste van Cock te zijn... en een
taxichauffeur wellicht, die aan de hand van het voorlezen van de
adressen uit het telefoonboek de bijbehorende beelden uit zijn hoofd
kon oplepelen? Zonder dollen, de prijs is jullie natuurlijk van harte
gegund. Persoonlijk vond ik het meedoen belangrijker - het is immers
maar een spelletje (grrr) - waarbij vooral de kunstig geformuleerde
vragen van de puzzeltocht en de bijbehorende locaties sfeervolle
vdH-momenten verschaften. Hotel Palermo en de zolder van Marlou
Stockman had ik nog niet eerder in werkelijkheid aanschouwd. Voor de
betreffende gebouwen staande - ik bedoel langshollende - zag ik Willem
en zijn gescharrel voor me. Roger: dank!
De geest van Willem was ook aanwezig tijdens en na de
indrukwekkende dertig seconden stilte ter nagedachtenis van onze
overleden schrijver. De herdenking en het voorlezen door vdH verlegden
de aandacht van de avonturen van JBA naar de schrijver zelvers: een
passende actie. En zaten wij niet op dezelfde plek waar, zie eerste
alinea, vdH een jaar of wat eerder een kop koffie bestelde? Alsof de
man weer even in ons midden was.